FEATURE O orspronkelijk lag Schulmans aandacht vooral bij individuele infrawerken. ‘Ik ben altijd gefascineerd geweest door complexe technische werken en verrichtte veel onderzoek aan kerncentrales. Maar gaandeweg realiseerde ik me dat zo’n centrale onderdeel is van een groter netwerk, dat op zijn beurt weer interacteert met andere netwerken. Ik raakte gefascineerd door de wederzijdse afhankelijkheid van netwerken en de risico’s die daarmee samenhangen. Een belangrijk kenmerk van dit complex aan netwerken is dat de bedrijfszekerheid afhangt van de zwakste schakel in het totale systeem. En afhankelijkheden groeien. Daarmee groeit tevens de gevoeligheid voor het uitvallen van één schakel in het geheel. Het potentieel aan schade en chaos is dan al snel niet te overzien. En het meest verontrustende vind ik dat we ons daar amper van bewust lijken te zijn.’ Samen met Emery Roe schreef Schulman daarom het boek Reliability and Risk. Daarin onderscheiden Roe en Schulman verschillende vormen van interdependency, die inzicht moeten geven in de complexe wereld van wederzijdse afhankelijkheden van cruciale infrastructuren, die de auteurs omschrijven als blinde vlek. Bij politici, beleidsmakers en ontwerpers althans. ‘Alleen de mensen in de controlekamers begrijpen doorgaans wel hoe die afhankelijkheid invloed heeft op het andere netwerk, hoe die gaandeweg is gegroeid en vooral wat de risico’s zijn’, benadrukt Schulman aan de telefoon. IS voert oorlog op Twitter, Facebook jaagt massa’s op de kast. Tien jaar geleden dacht ik al: als dat maar goed gaat … ‘We zijn zo ongelofelijk verbonden met elkaar, op elke schaal, op elk niveau, op elke plek. Niets in de natuur dat zo intens verbonden is, kan overleven. We spreken dan over een onnatuurlijke vorm van wederzijdse afhankelijkheid.’ Dat klinkt nogal verontrustend … ‘We weten domweg niet was de risico’s zijn van het internet en het feit dat iedereen direct met iedereen kan communiceren, dat virussen systemen plat kunnen leggen. Dat geldt voor alle publieke infranetten. De wederzijdse afhankelijkheid wordt steeds groter. Maar we hebben geen analytisch model om de risico’s van die 16 CV Paul R. Schulman is hoogleraar Government op Mills College en senior research associate op het Berkeley’s Center for Catastrophic Risk Management van de University of California. afhankelijkheden te bestuderen en juist in te schatten. Laat staat dat we het antwoord hebben op de vraag wie de verbonden risico’s managet.’ Uw boek Reliability and Risk geeft het antwoord? ‘Wij hebben geprobeerd de vinger achter de materie te krijgen. Na bestudering van vele netwerkrelaties kwamen we erachter dat er een aantal gradaties van afhankelijkheden bestaat. Dat begint met een eenvoudig, lineair verband. Een spanning op een elektrisch netwerk drijft de pomp aan van een gemaal. Als de spanning wegvalt, valt het gemaal uit. Als dit verder geen invloed heeft op de elektriciteitsvoorziening, spreken we van lineaire connectiviteit.’ Wanneer wordt lineaire connectiviteit wederzijdse afhankelijkheid? ‘Als het gemaal uit het voorbeeld eveneens de watervoorziening regelt voor de koeling van de centrale. De output van het elektriciteitsnetwerk is de input van de koelvoorziening. Beide netwerken zijn afhankelijk van elkaar en vanaf dit moment is er sprake van wederzijdse afhankelijkheid en dus ook verbonden risico’s.’ ‘Een veelvoorkomende vorm van wederzijdse afhankelijkheid is de pooled interdependence. Dit is een vorm van afhankelijkheid, waarbij individuele netwerkcomponenten die niks met elkaar te maken hebben, toch een gezamenlijke afhankelijkheid kennen omdat ze onder NGINFRAmagazine Pagina 15

Pagina 17

Heeft u een drukwerk, i paper of e-folders? Gebruik Online Touch: publicatie online bladerbaar publiceren.

NGinfra 4 2016 Lees publicatie 159Home


You need flash player to view this online publication