ESSAY aan de gedupeerde weggebruiker. De oorzaak van een verstopping is vaak ook lastig toe te schrijven aan een partij. Helemaal als oponthoud extra lang duurt omdat bepaald moet worden op wie verzekeringsmaatschappijen de specifieke materiele schade kunnen verhalen. Ten behoeve van een commerciële partij blijven de wegen hierdoor soms onnodig lang afgesloten en neemt de maatschappelijke schade toe. Moet dit soort onnodig oponthoud niet worden beboet, zou je je kunnen afvragen. Zo hebben we het in ieder geval nog niet geregeld. De verschillende wijze van aansturen, gebruikerscontact, wet- en regelgeving en juridische verantwoordelijkheid maken een integrale afweging van prestaties, kosten en risico’s lastiger. Want oplossingen om de verstoringsrisico’s te verkleinen zijn er, maar de kosten ervan zijn moeilijk te verhalen en de opbrengsten vallen vaak aan andere partijen toe. De oplossing ligt in de praktijk Is er dan geen oplossing voor bovengenoemde problemen? Jawel, binnen NGinfra zijn we van mening dat we kunnen leren van voorbeelden waar in de praktijk oplossingen worden gevonden. Soms vinden we die in kleine projecten, soms in instituties. Neem de relatie tussen netbeheerders en TenneT als het gaat om het afstemmen van investeringen. Aanpassingen binnen de energievoorziening kunnen plaatsvinden in zowel het distributienet als in het koppelnet. De partij die met de aanpassing de laagste maatschappelijk kosten veroorzaakt, is verplícht de investering te doen. Gemaakte kosten mogen via de tarieven worden verrekend aan de klant. Op die manier is in wetgeving vastgelegd hoe netbeheerders met elkaar de maatschappelijke kosten dienen af te wegen. Netbeheerders investeren gezamenlijk in slimme graafmachine Nederlandse netbeheerders hebben bekendgemaakt gezamenlijk te investeren in apparatuur die graafschade moet voorkomen. Daartoe worden alle graafmachines voorzien van een boordcomputer met detectiesoftware, die kan voorkomen dat kabels en leidingen in de ondergrond geraakt kunnen worden. De investering kan oplopen tot in de miljoenen, maar afgewogen tegen de maatschappelijke waarde die het oplevert is deze over enkele jaren terugverdiend. Eind 2018 moeten alle graafmachines zijn voorzien van de detectiesoftware, die zal worden betaald uit de MIG-pot (Maatschappelijke Infrastructuur Gelden). Het focussen op kosten heeft niet de voorkeur, maar kijken naar totale maatschappelijke waarde óver infrastructuren heen wel. Zou het denkbaar zijn dat zoiets ook zou kunnen gebeuren voor gekoppelde ongelijksoortige infrastructuren? En welke arrangementen zouden dan bedacht kunnen worden? Dat is een richting die we in het Themacenter Beschikbaarheid verkennen. Het focussen op kosten heeft niet de voorkeur, maar kijken naar totale maatschappelijke waarde óver infrastructuren heen wel. Hiervoor is samenwerking, met elkaar en met onderzoeksinstituten, van groot belang. Wie weet laten netbeheerders in de toekomst wel gezamenlijk een apparaat inbouwen in alle graafmachines in Nederland, waardoor deze niet meer kunnen graven op plekken waar kabels en leidingen liggen. En reduceren we daarmee risico’s op verstoringen in de energielevering, waterlevering en in dataverkeer waardoor de maatschappelijke waarde voor Nederland toeneemt. Nu nog even regelen dat de kosten op een goede manier verdeeld of verhaald kunnen worden. Hoe simpel kan het zijn ... Fred Mathot Senior adviseur, Alliander NGINFRAmagazine 47 • 2018? Pagina 46

Pagina 48

Interactieve ebrochure, deze uitgave of onderwijs catalogus is levensecht online geplaatst met Online Touch en bied het digitaal zetten van internet onderwijsmagazines.

NGinfra 4 2016 Lees publicatie 159Home


You need flash player to view this online publication