FEATURE Caroline Kroes Als Corporate Strategist bij Port of Rotterdam verantwoordelijk voor strategische analyse en planning, trendonderzoek, het ontwikkelen van bedrijfsstrategieën en implementatie. Casus 2 Rotterdamse haven Hoe sorteer je voor op de toekomst? Het Rotterdamse havenbedrijf hanteert een drietal scenario’s als basis voor een studie naar toekomstig beleid, waarbij decarbonization het uitgangspunt is. Caroline Kroes: ‘De Rotterdamse haven stoot nu jaarlijks 30,4 miljoen ton CO2 uit, en als je de taakstelling van het klimaatakkoord aanhoudt, dan moet dat in 2050 80 procent minder zijn. We focussen daarbij in eerste instantie op de lokale CO2uitstoot. De scheepvaart, die veel roet uitstoot, is een apart aandachtspunt. We studeren op de vraag hoe we bestaande productie kunnen verschonen door bijvoorbeeld CO2 af te vangen (carbon capture storage) en de feedstock te verschonen middels biobased brandstoffen zoals bio-methanol. En natuurlijk doen we onderzoek naar hernieuwbare energie.’ In een alternatief scenario gaat het Havenbedrijf zelfs uit van een vermindering van de CO2-uitstoot met 95 tot 100 procent en in een derde scenario van een reductie van 60 procent Co2. Kroes: ‘We zitten in een overgangsfase. Terwijl we nog grotendeels afhankelijk zijn van de fossiele economie willen we alvast voorsorteren op een toekomst die CO2-arm is. We noemen dit ook wel de en-en-strategie; het bestaande koesteren én zoveel mogelijk ‘verschonen’ én tegelijkertijd aan het nieuwe bouwen. Een belangrijke factor is dat steeds meer financiële instellingen zeggen dat aan fossiele investeringen een klimaatrisico zit. Dit moeten we meewegen bij nieuwe investeringen.’ Wat doe je nu al concreet? ‘Op het gebied van biobrandstoffen zijn al meerdere fabrie16 ken in de haven gevestigd. En we werken aan een strategie om daar veel componenten aan toe te voegen, denk bijvoorbeeld aan een bio-raffinaderij. Als het gaat om de aanleg van bijvoorbeeld pijpleidingen, dan houden we er nu al rekening mee dat daar in de toekomst bijvoorbeeld biobrandstoffen door kunnen. Vitale infrastructuren proberen we zo adaptief mogelijk te maken.’ Tegen welke dilemma’s loop je op? ‘Rotterdam is een knooppunt van stromen die de hele wereld overgaan. Daar is de haveneconomie op gebaseerd. Zo verschepen we veel oud papier naar China, omdat recycling daar goedkoper is, maar ik denk niet dat het duurzaam is. Het is lastig om grip te krijgen op dit soort processen, omdat bedrijven hun productielocatie zelf kiezen en de negatieve externe effecten bij de huidige regelgeving nauwelijks beprijsd worden. Een ander dilemma gaat over het zogeheten level playing field. Je kunt wel heel strenge eisen opleggen aan jezelf, maar wat als alle schadelijke activiteiten zich domweg verplaatsen? Dan heeft de wereld er netto niets aan. In de scheepvaart gelden bijvoorbeeld de zogeheten SECA-zones waar schepen moeten overschakelen naar laagzwavelige brandstof. Op dit moment geldt dat in de Hamburg-Le Havre-range, maar niet voor de havens en vaargebieden in Zuid-Europa. In zo’n situatie loop je het risico dat transportstromen zich verplaatsen naar deze regio’s, waar de strengere regelgeving niet geldt.’ • NGINFRAmagazine Pagina 15

Pagina 17

Interactieve internet jaarverslag, deze editie of onderwijscatalogus is levensecht online geplaatst met Online Touch en bied het online maken van online publicaties.

NGinfraMagazine 2 2016 Lees publicatie 207Home


You need flash player to view this online publication