WETENSCHAP Infrabeheerders kijken ver vooruit ‘Veel bedrijven worden geleid door de waan van de dag. Wordt de productie wel gehaald of worden deadlines niet overschreden? Binnen de infrasector zie je dat ook wel, maar ten opzichte van andere sectoren hebben ze veel aandacht voor de lange termijn. Dat is ook wel verklaarbaar, gezien de langetermijninvesteringen waar ze mee te maken hebben. Daarnaast is tijd ook wel relatief. Voor Coca Cola is 2020 lange termijn, voor infrabeheerders 2050. Er schuilt echter wel een gevaar in ver vooruit kijken. Wie te veel vooruit kijkt, maakt alleen maar plannen en voert niets uit. En wie alleen maar op korte termijn denkt, zal worden ingehaald door de realiteit. Het gaat om de balans. Ben je in staat om de korte en de lange termijn aan elkaar te knopen? Oftewel, kun je vandaag de juiste beslissing nemen voor over tig jaren? Daarom zouden we kritisch op onze tijdshorizon moeten zijn. Niet meer sec kijken naar 2020 en 2050, maar ook naar de tussentermijn.’ Disruptieve industrieën vallen veelal buiten de radar ‘Over het algemeen is er te weinig oog voor de versnelling van ontwikkelingen. Er zit een soort ingebouwde traagheid in de infrasector. Dat heeft ook te maken met het feit dat ze ver vooruit kijken, daardoor houden ze ontwikkelingen op afstand. Daarmee loop je het risico dat je disrupties over het hoofd gaat zien. Denk aan de impact van Airbnb op de hotelindustrie: in amper 4 jaar tijd zijn ze de grootste concurrent geworden van de bekende ketens. Soortgelijke ontwikkelingen kunnen ook in de infrasector optreden. Stel dat we over tien jaar hologrammen kunnen versturen, wat doet dat dan met ons reispatroon? Of als we allemaal een 3D-printer thuis hebben, zijn er dan nog havens nodig? Op de een of andere manier kunnen we ons niet veel voorstellen bij eventuele disruptieve economieën in de infrasector. Het is de afgelopen decennia ook niet gebeurd, dus het zal nu ook wel niet gebeuren, is het algemene gevoel. Daarbij gaat het bij disrupties vaak ook over systemen die niet van de ene op de andere dag kunnen veranderen. Kijk naar Schiphol, daaromheen zit een heel netwerk van airlines, toeleveranciers, et cetera. Dat houdt elkaar ook vast. Maar wees wel alert, want het kan snel gaan. Het gaat er daarbij niet om dat alles wat je signaleert ook daadwerkelijk gaat gebeuren. Belangrijker is dat je er scherp op blijft en je er niet door wordt verrast.’ Hoe meer speelruimte, des te breder de blik ‘Infrabeheerders zijn met een bepaald doel op aarde. Bij de een is dat iets duidelijker afgebakend dan bij de ander. Vitens en Alliander hebben bijvoorbeeld een heel duidelijk doel, waar ze ook op worden afgerekend. Hun taak ligt wettelijk vast. Havenbedrijf Rotterdam of Schiphol hebben – zoals ik dat noem – wat meer “strategische speelruimte”. Ze hebben ook een commerciële tak van sport, waaraan ze zelf invulling mogen geven. Dat heeft ook invloed op de manier waarop ze omgaan met de toekomst. Ze kunnen de blik wat meer naar buiten richten.’ We delen onze kennis, veelal informeel ‘De kennis over de toekomst en ontwikkelingen die op ons afkomen ligt verspreid over verschillende afdelingen van de vaak grote organisaties. Je hebt natuurlijk de klassieke strategie-afdelingen die vooral op de lange termijn bezig zijn, maar ook innovatieafdelingen en commerciële afdelingen die nadenken over nieuwe markten. Uitwisseling van kennis daartussen vindt vaak plaats op een informele manier of ad hoc. Top-down en bottom-up lopen door elkaar heen, maar het belangrijkst is: het gebeurt wel. Er heerst veel commitment om van elkaars informatie gebruik te maken en processen aan elkaar te koppelen.’ Zo verkennen infrabeheerders de toekomst Pagina 29

Pagina 31

Voor catalogi, online PDF's en uitgaves zie het Online Touch content management system systeem. Met de mogelijkheid voor een e-commerce shop in uw relatiemagazines.

NGinfra 3 2016 Lees publicatie 311Home


You need flash player to view this online publication